Recensie: Moeilijke eters bestaan niet

Recent verscheen het boek “Moeilijke eters bestaan niet” van de Vlaamse kinderdiëtist dr. Rolinde Demeyer. Pieter Brughmans, Vlaams diëtist in de eerste lijn en actief op social media, schreef zowel voor de Vlaamse Beroepsvereniging van Diëtisten als voor Nieuws voor diëtisten een recensie over dit boek.

Moeilijk eetgedrag

“Moeilijke eters bestaan niet” is een nuttig en inhoudelijk sterk boek dat wellicht vele ouders (en kinderen) zal helpen. De ondertitel van het boek “Praktische adviezen om de strijd aan tafel te eindigen” geeft exact aan waarvoor het geschreven is. Rolinde begint haar boek met het toelichten van de titel. Ze geeft een overtuigende toelichting over waarom het niet bepaald handig is om iemand “een moeilijke eter” te noemen en beter om te spreken van moeilijk eetgedrag. Door een kind te bestempelen als moeilijke eter betrek je het namelijk teveel op het kind zelf, alsof het een intrinsieke, onveranderbare eigenschap is eerder dan het gedrag dat het kind stelt.

Geen superieure methode

Je merkt in elk deel van het boek dat het met grote zorgvuldigheid is geschreven, maar tegelijk blijft het ook praktisch. De auteur vermijdt stellige uitspraken en benoemt ook uitzonderingen en kanttekeningen. Dat ze veel ervaring heeft met moeilijk eetgedrag, blijkt uit de vele herkenbare voorbeeldsituaties en vragen die ze in het boek behandelt, bijvoorbeeld als grootouders een andere aanpak of visie hebben dan de ouders wanneer ze eten voorzien voor het (klein)kind. Ze beschrijft dat er niet een “superieure methode” is om de strijd aan tafel te eindigen. Het gaat er volgens haar om om te verkennen wat het moeilijke eetgedrag veroorzaakt. Wat je daarna kan doen verschilt danig per geval.

Valkuilen van perfectionisme

Verwacht geen quick fix oplossing of één verklaring voor alles. Hierdoor vraagt Rolinde wel een zekere inspanning van de lezer, maar liever dat dan simplistische oplossingen die niet werken. Bovendien verwacht ik dat veel ouders die vastlopen, juist gemotiveerd zijn om zelf mee te denken. Het helpt ook dat de auteur haalbare suggesties aanreikt en wijst op de valkuilen van perfectionisme, zoals hardnekkige overtuigingen en onrealistische verwachtingen. Die pragmatische insteek sprak me erg aan. Het boek boet daarbij niet in op duidelijkheid en praktische waarde, er staan genoeg concrete handvatten en ideeën in te vinden. Je voelt aan alles dat de auteur haar lezers (en hun kinderen) wil helpen. Ze erkent de frustraties, maar nodigt de lezer ook op een liefdevolle manier uit om te twijfelen aan bestaande overtuigingen.

Laat je leiden door nieuwsgierigheid

Een tip voor de lezer: laat je leiden door je nieuwsgierigheid, de inhoudsopgave en de tussentitels. Er zit een logische opbouw in het boek, maar ik kan me inbeelden dat niet elk deel voor iedereen even relevant is. Lees waarover je zelf wil bijleren. Het deel “concrete SOS vragen” is daar bij uitstek geschikt voor. Hierin komen vragen aan bod als “Help, mijn kind eet ’s avonds amper”, ”Help, mijn kind wil altijd hetzelfde eten” en “Help, mijn kind eet wel in de crèche maar niet thuis”. Gebruik dit boek als een handig hulpmiddel waar je op kunt terugvallen bij (tijdelijk) moeilijk eetgedrag. Of je het nu helemaal leest of er losse stukken uit pakt: je doet altijd nieuwe inzichten op.

Moeilijke eters bestaan niet. Praktische adviezen om de strijd aan tafel te eindigen. Rolinde Demeyer. Lannoo, ISBN 9789401481083, 256 pag, €24,99.