Nederlanders eten vaker peulvruchten

Peulvruchten winnen terrein in Nederland. Volgens onderzoek van de Rabobank zijn de supermarktverkopen de afgelopen 3 jaar met ruwweg 10-15 procent gestegen. Dit komt vooral door uitbreiding van het assortiment en het steeds vaker toepassen van peulvruchten als ingrediënt in snacks, maaltijden en vlees- en zuivelvervangers.

Nog lang geen 250 gram

De nieuwste aanbeveling van de Gezondheidsraad voor peulvruchten is 250 gram per week. Bij de laatste Voedselconsumptiepeiling in 2019-2021 was de consumptie slechts 49 gram per week. De nieuwe aanbeveling wordt nog niet gehaald maar volgens onderzoek van de Rabobank is de peulvruchtenconsumptie wel met een inhaalslag bezig.

Exotische soorten

Sinds 2022 zijn de verkopen van peulvruchten zoals bruine en zwarte bonen, kapucijners en linzen in de supermarkt naar ruwe schatting 10-15 procent gestegen. Deze toename is vooral toe te schrijven aan een grotere assortimentskeuze in het schap en met name aan meer “exotische”, traditioneel niet-Nederlandse, peulvruchtvarianten zoals kikkererwten en edamame boontjes. Supermarkten en merkfabrikanten speelden een rol bij de groei; ze maakten peulvruchten aantrekkelijker door ze onder andere op te nemen in gemaksproducten als kant-en-klare maaltijden of hummus. Bovendien zitten bestanddelen van peulvruchten verwerkt als ingrediënt in een groeiend aantal andere producten zoals snacks, plantaardige vleesvervangers en plantaardige zuivelvervangers. Denk daarbij vooral aan veldbonen en erwten.

Weinig Nederlandse teelt

Het grootste deel van de in Nederland verwerkte en verkochte peulvruchten komt uit het buitenland. De peulvruchtenteelt is in Nederland relatief klein, zeker vergeleken met andere Europese landen. Het grootste deel van de invoer komt uit Canada en Australië. Vlinderbloemige gewassen – waartoe peulvruchtgewassen behoren – spelen een belangrijke rol in het verbeteren van de bodemkwaliteit. Daarom zijn er in Nederland en Europa veel plannen en initiatieven om de teelt van peulvruchten en andere eiwitrijke gewassen binnen de landsgrenzen te bevorderen, wat de duurzaamheid van deze producten kan bevorderen.

Bron: Rabobank