Lipoedeem vaak aangezien voor obesitas of cellulite

Een grote meerderheid van vrouwen met lipoedeem krijgt jarenlang de verkeerde diagnose en behandeling. Circa 8 op de 10 patiënten worden aanvankelijk behandeld voor aandoeningen als obesitas of cellulite, terwijl hun werkelijke medische probleem onopgemerkt blijft. Dit blijkt uit een analyse van patiëntendossiers.

Wat is lipoedeem?

Lipoedeem is een chronische aandoening waarbij pijnlijk vetweefsel zich ongelijkmatig ophoopt, voornamelijk rond de benen, heupen en armen. Hoewel de ziekte naar schatting bij meer dan 10 procent van de vrouwelijke bevolking voorkomt, wordt de aandoening nog te vaak verward met overgewicht of als cosmetisch probleem gezien. ‘We zien bij de Lipology Clinic dagelijks vrouwen die jarenlang hebben geprobeerd af te vallen via rigoureuze diëten, terwijl het aangedane vetweefsel daar nauwelijks op reageert’, vertelt drs. Anne Berthe Halk, dermatoloog en oprichter van de kliniek. Ze is gespecialiseerd in de diagnostiek en behandeling van lipoedeem en mede-auteur van de landelijke medische richtlijn Lipoedeem.

Verkeerde diagnose

Uit de analyse blijkt dat vrouwen regelmatig belanden in trajecten voor cellulite of “vastzittend bindweefsel”, waarbij zij worden onderworpen aan pijnlijke behandelingen met houten stokken of agressieve massages terwijl een medische diagnose ontbreekt. Volgens Halk zijn de gevolgen vaak contraproductief: ‘Het weefsel bij lipoedeem is uiterst kwetsbaar. Zonder medische diagnose leiden deze technieken vaak tot meer pijn en toegenomen zwelling. Patiënten komen soms letterlijk bont en blauw onze kliniek binnen.’

Commerciële sector

Patiënten investeren soms duizenden euro’s in trajecten die medisch niet op hun aandoening zijn afgestemd, waardoor structurele verbetering uitblijft. Bovendien krijgen vrouwen regelmatig te horen dat zij ‘gewoon moeten afvallen’. Dit is volgens Halk natuurlijk erg frustrerend en demotiverend. ‘Wanneer een medische aandoening wordt geframed als een cosmetisch probleem of een gebrek aan discipline, laten we patiënten jarenlang rondlopen met een verkeerde benadering van hun probleem’, stelt ze.

Oproep tot structurele verandering

Volgens Halk ligt het probleem niet zozeer bij individuele zorgverleners. ‘Het zit in onvoldoende herkenning van lipoedeem, beperkte scholing en het ontbreken van kennis over de richtlijnen. Zolang lipoedeem niet structureel is verankerd in opleidingen en verwijsafspraken, blijven vrouwen tussen wal en schip vallen.’ Hoe eerder de juiste diagnose wordt gesteld, hoe kleiner de kans op onnodige en schadelijke zorgpaden. Daarom pleit ze voor:

• Duidelijke diagnostische criteria
• Meer aandacht voor lipoedeem in medische opleidingen zoals van huisartsen en paramedici
• Vroegtijdige herkenning en verwijzing naar een gespecialiseerd centrum
• Een kritische houding tegenover niet wetenschappelijk onderbouwde benaderingen van dit medische probleem

Bron: Lipology Clinic