Eiwittransitie verloopt stroef door remmende factoren

De overstap van dierlijke naar plantaardige eiwitten komt maar moeizaam op gang. Dat ligt niet alleen aan het gedrag van consumenten, maar vooral aan diepgewortelde factoren in het voedselsysteem. Dat concludeert onderzoeker Christa Blokhuis in haar proefschrift, waarop zij op 11 mei promoveerde aan Wageningen University & Research (WUR). 

Moeizame eiwittransitie

In westerse landen eten mensen gemiddeld gezien te veel dierlijke eiwitten, zoals afkomstig van vlees, zuivel en eieren. Een verschuiving naar meer plantaardige eiwitbronnen, zoals peulvruchten en noten, blijft daardoor achter. Dit heeft negatieve gevolgen voor de natuur, volksgezondheid, en dierenwelzijn. Blokhuis onderzocht vanuit een systeemperspectief welke factoren voedselkeuzes beïnvloeden en welke daarvan het zwaarst wegen in de eiwittransitie.  

Acceptatie en verkrijgbaarheid

Uit haar onderzoek blijkt dat dierlijke eiwitproducten niet alleen beter verkrijgbaar zijn, maar ook sociaal sterker geaccepteerd dan plantaardige alternatieven. Daarnaast stelt Blokhuis dat de eiwittransitie wordt afgeremd door lobbyactiviteiten, marketing en financiële steun voor de veehouderij, waardoor het huidige systeem in stand blijft. 

Effectieve oplossingen

Volgens Blokhuis ligt de sleutel tot versnelling van de eiwittransitie niet alleen bij de consument. Effectieve maatregelen moeten zich juist richten op onderliggende systeemlagen, zoals strengere wetgeving, het stimuleren van plantaardige productie en consumptie, en beleid dat de sociale norm rond dierlijke eiwitten doorbreekt. Ook pleit zij voor een grotere rol van de overheid, in plaats van de verantwoordelijkheid vooral bij de consument te leggen. 

Bron: Wageningen University & Research