Nieuws

 

< vorig nieuwsitem
19 september 2016

Blog van een diëtist: Anke Kalisvaart

Door: Anke Kalisvaart

Anke Kalisvaart

Op de "Dag van de Diëtist", 19 september 2016, is een nieuwe rubriek gestart op Nieuws voor diëtisten: blogs van diëtisten. De eerste blog is van Anke Kalisvaart, diëtist Ziekenhuis Rivierenland (Tiel) en Diëtistenpraktijk De Lage Korn (Buren). Zij vindt dat ze het mooiste beroep van de wereld heeft! Wil je ook eens bloggen over je werk en je collega’s laten zien waar je mee bezig bent? Stuur een blog en portretfoto naar info@nieuwsvoordietisten.nl. 

Een dag uit het leven van een diëtist

Het is woensdagochtend en ik begin mijn dag vandaag in het kleine streekziekenhuis waar ik 34 uur per week werk. Om half negen zit ik achter de computer, beantwoord mijn e-mail en bereid de consulten voor vandaag voor. Ik kijk in het dossier van elke patiënt wat ik een eventuele vorige keer met hem of haar heb afgesproken, wat de verpleging schrijft en of er medisch nog dingen zijn veranderd (uitslagen van onderzoeken, geplande operaties, afspraken over behandelbeperkingen en dergelijke). Ik check daarnaast laboratoriumwaarden en het gewicht van de patiënt.

De kliniek
Iets voor 10 uur is de verpleging klaar met de verzorging van de patiënten en ga ik de verpleegafdelingen op.
Op afdeling chirurgie bezoek ik een man die een grote darmoperatie heeft ondergaan en post-ok een gastroparese heeft. (Dit wil zeggen dat de maag stilligt na de operatie en dat er dus geen voeding kan passeren.) De patiënt braakt veelvuldig. Om toch een goede voedingstoestand te behouden, krijgt hij vanaf gisteren sondevoeding via een duodenumsonde (sonde die eindigt in de twaalfvingerige darm; voorbij de maag). Ik bereken voor hem de juiste soort en hoeveelheid sondevoeding en koppel het terug aan meneer zelf en de verpleging.
Mijn volgende patiënt is een ernstig ondervoede vrouw met COPD. Ze weegt nog maar 36 kg en heeft een zeer lage spiermassa. Ik ken haar al sinds 2008 van opnames in het ziekenhuis en dieetbehandeling tijdens poliklinische longrevalidatie. Het ging lange tijd goed, maar de laatste weken viel ze weer veel af. We bespreken samen een behandelplan om haar voedingstoestand te verbeteren.

Groepsvoorlichting
Om 11.00 uur zorg ik dat ik weer beneden ben. Een groep hartrevalidatiepatiënten zit al klaar in de groepsruimte. Deze patiënten hebben allemaal recent een hartinfarct doorgemaakt of een CABG (omleidingen-operatie) of PCI (dotterbehandeling) ondergaan. Ik geef hen een uur lang voorlichting over gezonde voeding ter preventie van hart- en vaatziekten. Met behulp van stellingen laat ik de patiënten meedenken over onderwerpen als het verminderen van overgewicht, goede vetten, meer groente, fruit en vis en minder zout. De groep gaat om 12.00 uur tevreden de deur weer uit. Enkele patiënten komen nog wat vragen stellen en ik krijg van sommige deelnemers complimenten voor de presentatie. Dat is leuk!

MDO (multidisciplinair overleg)
Terug op de werkkamer vul ik de doos met folders aan voor de volgende keer, drink snel een glas water, pak de laptop en haast me naar de Intensive Care waar om 12.15 uur de dagelijks patiëntenbespreking begint. Ik schuif aan bij de intensivist (IC-arts), apotheker, verpleegkundige, longarts, chirurg, internist en microbioloog die al aanwezig zijn. We bespreken vandaag 3 patiënten volgens een vaste structuur. Patiënt nummer 1 is van de beademing af en eet weer. Ze mag naar de verpleegafdeling. Daar bezoek ik haar morgen om te beoordelen of haar voedselinname voldoende is. De tweede patiënt ligt gesedeerd (in slaap) aan de beademing en krijgt volledige sondevoeding. Ik check of de hoeveelheid nog klopt met de situatie van de patiënt. De derde patiënt krijgt parenterale voeding (voeding via de bloedbaan) omdat er sprake is van een ileus (geen doorgang/passage in de darm). Ik check de laboratoriumwaarden en bestel de juiste hoeveelheid en soort voeding bij de apotheek voor de komende 24 uur. Omdat de patiënt aan de CVVH (dialyse) ligt, adviseer ik nu ook extra vitamine B en C en een hogere hoeveelheid eiwit in de voeding.

Zoutbeperking
Om 13.00 uur is het lunchtijd. Na de lunch bezoek ik een vrouw op de neurologie-afdeling met slikproblemen na een CVA (beroerte). Op advies van de logopedist krijgt ze nu alleen dikvloeibare voeding en ik maak een behandelplan voor haar om hiermee toch voldoende voedingsstoffen binnen te krijgen. Daarna volgt een man op afdeling cardiologie met hartfalen (verminderde pompfunctie van het hart). Met hem bespreek ik hoe hij door een natriumbeperking (minder zout) de kans op vochtretentie (het vasthouden van vocht) kan verminderen en hoe hij dit in zijn dagelijks leven kan toepassen.
Op afdeling orthopedie bezoek ik tenslotte nog een zeer oude dame van 91 jaar. Ze heeft een collumfractuur (heup gebroken) en eet sinds de operatie slecht. Omdat ze delirant (in de war) is bespreek ik mijn adviezen met haar dochter, die op bezoek is.

Eerste lijn
Halverwege de middag zit mijn werkdag in het ziekenhuis erop. Naast mijn werk in het ziekenhuis run ik twee dagdelen in de week een kleine eigen praktijk een paar kilometer verderop. Ik rijd erheen voor mijn spreekuur van vanmiddag.
Mijn eerste patiënt is een ondervoede COPD-patiënt. In het eerste consult heb ik haar energie- en eiwitrijke voeding geadviseerd. Ze is ook gaan trainen bij de fysiotherapeuten waar ik in mijn praktijk nauw mee samenwerk. Ik meet haar lichaamssamenstelling en zie dat ze sinds het vorige consult een hogere VVMI heeft (meer spiermassa). Dat is goed nieuws. Mevrouw is hierdoor minder vatbaar om ziek te worden en ze voelt ook dat ze meer kracht en uithoudingsvermogen heeft. Ze kan weer de trap op thuis zonder halverwege te moeten rusten.
Voordat ik mijn tweede patiënt uit de wachtkamer kan ophalen krijg ik een telefoontje van een man met de ziekte van Parkinson. Hij heeft op mijn website gezien dat ik aangesloten ben bij ParkinsonNet en wil graag een afspraak maken, omdat hij meer informatie wil over voeding met betrekking tot zijn medicatie. Hij heeft last van responsfluctuaties (periodes op de dag waarin hij minder goed reageert op de medicatie). Levodopa, het medicijn bij de ziekte van Parkinson, concurreert bij de opname in de darm en de hersenen met eiwit uit de voeding. Een goede hoeveelheid eiwit en vooral ook de juiste timing van eiwit op de dag kan dus helpen bij het voorkomen van responsfluctuaties. Ik plan met hem een afspraak voor later deze week.

Sport

Mijn tweede patiënt zit al te wachten. Het is eigenlijk geen patiënt, maar een jonge meid van 14 jaar die op zeer hoog niveau rugby speelt. Ik begeleid haar als sportdiëtist. Ze heeft mijn adviezen goed opgevolgd en is eerst wat teleurgesteld als ze op de weegschaal gaat staan: 2 kilo zwaarder dan de vorige keer. Na het meten van haar lichaamssamenstelling is ze echter weer trots op zichzelf. Haar vetpercentage is gedaald. Ze heeft veel spiermassa opgebouwd. Yes! Doel bereikt. Dat geeft zowel haar als mij een goed gevoel.
Een vrouw van 54 jaar met diabetes is de volgende. Ze is verwezen door de POH (praktijkondersteuner van de huisarts) omdat haar bloedglucose elke ochtend heel hoog is. Ze eet al heel gezond en is erg gemotiveerd om zelfs de puntjes op de i te zetten in haar voeding. Na wat doorvragen wordt duidelijk waardoor haar waarden zo hoog zijn in de ochtend. Mevrouw vertelt dat ze een kennis had met diabetes die ’s nachts een hypo (lage bloedglucose) kreeg en in coma raakte. Ze is sindsdien heel bang dat dit haar ook zal gebeuren en eet daarom extra veel koolhydraten in de avond. Ik kan haar geruststellen. Met de tablet die zij gebruikt voor de diabetes is de kans op hypo’s vrijwel nul. Gerustgesteld verlaat ze mijn spreekkamer. Het probleem zat bij haar niet zozeer in haar voeding, maar meer in de angst.

Haalbaar

Mijn laatste patiënt van vandaag is een vrouw met hypercholesterolemie (hoog cholesterol). Ook verwezen door de POH. Mevrouw heeft in het verleden al diverse diëten gevolgd. Ze weet al veel over gezonde voeding, maar hoewel ze de kennis heeft, lukt het haar niet goed om het ook in de praktijk te brengen. Bij de maaltijden gaat het goed, maar tussendoor eet ze vaak ongezonde dingen. Ik zoek samen met haar naar haar motivatie om gezondere keuzes te maken. Ze vertelt daarnaast dat ze privé momenteel in een moeilijke situatie zit. Haar man is ernstig ziek en ze hebben daarnaast veel zorgen om hun oudste dochter die psychische problemen heeft. Ik bespreek met mevrouw in hoeverre het voor haar haalbaar is in deze situatie te werken aan het veranderen van haar eetgewoontes. Het is belangrijk dat de doelen die ze heeft ook realistisch en haalbaar zijn om frustratie en teleurstelling te voorkomen. Is dit wel het juiste moment voor het veranderen van haar eetpatroon? Mevrouw beseft dat ze de lat wel erg hoog legt voor zichzelf. We bespreken kleine haalbare doelen en mevrouw  is opgelucht dat ze het ‘moeten’ even los kan laten. Ik werk de dossiers van de patiënten die ik gezien heb bij, schrijf terugrapportages naar de verwijzers, zorg dat alles goed ingesteld staat in mijn software voor de declaraties aan het eind van de maand, beantwoord mijn mail en sluit dan mijn computer af. Mijn werkdag zit erop.

Mooiste vak ter wereld

Ik kijk weer terug op een drukke, maar gevarieerde en leuke werkdag. Elk consult is anders, zelfs als de verwijsdiagnose hetzelfde is. Het is fijn om mensen te kunnen helpen. De dankbaarheid van de patiënten en de resultaten die je met voeding kunt bereiken, maken dat mijn werk me veel voldoening geeft. Maar nu eerst een vrije avond. Morgen wacht weer een nieuwe werkdag, die er ongetwijfeld weer totaal anders uit zal zien dan vandaag.


Stephanie van Binsbergen, Diëtist in nwz Den Helder, 20 september 2016:
Heel leuk geschreven Anke! En herkenbaar! Inderdaad leukste baan die er is.

Voeg reactie toe (alleen diëtisten en gezondheidsprofessionals)

*

* - verplicht veld

*
*
*
*
 
 
 
 
 
 

NieuwsvoorDietisen.nl maakt gebruik van cookies. Meer informatie Sluiten