‘Diëtisten denken te gemakkelijk over bewegingsadviezen’

Tim Schoormans

Tim Schoormans, opgeleid als sportdocent, is personal trainer. Hij houdt zich onder andere bezig met de opleiding voor personal trainers binnen de brancheorganisatie van personal trainers ClubPT. Tim reageerde vorige maand op de column van Karine Hoenderdos (klik onderaan op Gerelateerd nieuws), waarin zij diëtisten opriep meer bewegingsadviezen te gaan geven. Tim denkt dat niet zomaar kan.

Je zegt dat diëtisten te gemakkelijk over bewegingsadviezen denken?
‘Ja, net zoals personal trainers te gemakkelijk over voedingsadviezen denken. Een goede personal trainer heeft een opleiding in de sport gehad, is sportleraar of fitnessinstructeur. Hij of zij weet dus wat het effect van beweging is en kan dit afstemmen op het individu. Net zoals de diëtist een dieet individueel afstemt. Diëtisten weten niet zo veel van sport en beweging. Hoe vaak geeft een diëtist niet het advies: “Je bent matig intensief aan het sporten als je nog kunt praten tijdens het sporten”. Dat is net zo’n algemeenheid als dat ik roep dat vrouwen 2000 kcal en mannen 2500 kcal per dag nodig hebben. Diëtisten die meer bewegingsadviezen willen geven, moeten er wel verstand van hebben. Uiteindelijk zijn we met een gezamenlijk doel bezig: mensen helpen bij het vinden van een persoonlijke gezonde leefstijl.’

Waarom houden personal trainers zich zo graag met voeding bezig?
‘Toen ik 10-12 jaar geleden begon, zag je in de sportschool alleen maar bodybuilders en slanke vrouwen in strakke pakjes. Dat is nu wel anders. Een groot deel van de mensen die de sportschool bezoeken, doen dat omdat ze overgewicht hebben. En ze willen begeleiding bij het afvallen. Ze kunnen het niet zelf, ze willen gemotiveerd worden. Juist daarin zijn personal trainers goed. Personal trainers zijn mensen die gaan voor de persoonlijke klik met de cliënt. Kijk, een trainingsschemaatje uitdraaien kan iedereen. Het gaat erom mensen te motiveren echt iets aan hun leefstijl te veranderen. En de mensen die je dan begeleidt, hebben vertrouwen in je en denken dat jij als personal trainer alles weet. Over bewegen, maar ook over voeding. Want dat ligt voor mensen heel dicht bij elkaar. En aan die vraag willen personal trainers dan ook voldoen. Eerlijk gezegd denk ik ook dat we dat moeten. Want voeding is een van de belangrijkste aspecten als het om overgewicht gaat. Iemand die alleen maar gaat bewegen zonder de voeding te veranderen, die boekt geen of weinig resultaat.’

Weten personal trainers dan ook echt iets over voeding?
‘Alleen als ze zich echt in voeding verdiepen. Ik raad personal trainers altijd aan een erkende opleiding in voeding te volgen. Tot op heden is dat alleen de HBO opleiding Voeding & Diëtetiek of de LOI cursus gewichtsconsulent. Maar nu zijn we zelf bezig met het opzetten van een opleiding voeding. Daar willen we ook diëtisten bij betrekken. Als mensen echt een medisch probleem hebben, bijvoorbeeld diabetes een hoge bloeddruk, dan verwijst een personal trainer echt wel door naar een diëtist. Maar als het gaat om verstandig eten volgens de Schijf van Vijf:  dat willen we graag zelf kunnen oppakken. Maar ik weet best dat er veel personal trainers rondlopen die nauwelijks gedegen zijn opgeleid, laat staan op het gebied van voeding. Helaas is het beroep personal trainer niet beschermd. Andersom zouden diëtisten zich moeten bekwamen in het geven van bewegingsadviezen. Bijvoorbeeld door het doen van een opleiding tot fitnessinstructeur. Alleen met een meer gedegen achtergrond kun je ook echt goede adviezen geven.’

Kunnen diëtisten en personal trainers van elkaar leren?
‘Ik denk dat in een optimale situatie de diëtist naar een personal trainer zou moeten verwijzen en een personal trainer naar een diëtist. Ze zouden met elkaar in gesprek moeten gaan en afspraken maken over doorverwijzingen. En diëtisten zouden personal trainers kunnen informeren over voeding, soort bijscholing dus. Andersom kan een diëtist goede input voor bewegingsadviezen halen bij een personal trainer. Dan creëer je een win-win situatie. Nu zijn personal trainers bang klanten te verliezen aan de diëtist. Ook al omdat begeleiding door een diëtist wel vergoed wordt en door een personal trainer niet. Dus geven ze de voedingsadviezen maar zelf. En zo denk ik dat diëtisten ook bang zijn klanten te verliezen aan personal trainers. Iedereen zou meer gebaat zijn bij het delen van kennis: de personal trainer, de diëtist maar ook de cliënt!’