Diva?

Bij thuiskomst na de Diëtistendagen moesten de kinderen keihard lachen om mijn DIVA-sjerp. Woehahahaha mam, belachelijk! Zo werd elke neiging tot DIVA-gedrag meteen afdoende in de kiem gesmoord. Áls die neiging er al was natuurlijk.

Want een DIVA? Oei, dat past niet echt bij de Hollandse aard om keurig binnen de lijntjes van het maaiveld te blijven. Steek je kop niet boven het gras uit, want die wordt er onmiddellijk afgehakt! Blijf onopvallend en bescheiden! Sla jezelf niet op de borst en vraag vooral niet de aandacht!

In dat licht is het helemaal niet zo gek dat ik die DIVA prijs heb gewonnen. Want als journalist en boektikker kan ik moeilijk onopvallend blijven. En als columnist van Nieuws voor diëtisten moet ik wel mijn mening durven verkondigen en mijn kop boven dat rottige maaiveld uitsteken.

Maar toch wringt het een beetje. Want bij de genomineerden voor de DIVA prijs zaten echte cracks. Die –alsof het niks is - cum laude afstuderen op een heel ingewikkeld onderwerp. Of die een praktijk opzetten in Suriname. Of die ondervoeding te vuur en te zwaard bestrijden. Of die zoveel flair hebben dat het hele ziekenhuis ze kent. En ik kan enkel een boek en wat pittige stukjes schrijven en zo de verkiezing winnen? Eigenlijk is dat onterecht.

Ik zeg dit niet uit bescheidenheid hoor, ik ben helemaal niet zo bescheiden namelijk. Ik weet wat ik kan en wat ik waard ben (net zoals ik ook heel goed weet wat ik allemaal niet kan trouwens). Maar als nieuwbakken DIVA hoop ik dan maar dat diëtisten nu inzien dat het echte werk weliswaar gebeurt op de werkvloer, maar dat daarna nog één stap nodig is om een DIVA te worden. Treed naar buiten!

Maak gebruik van de media: dat werkt. Durf je mening te verkondigen: niemand zal je lynchen. Stap in de schijnwerpers: het is minder eng dan je denkt. Een DIVA worden is een makkie. Laten we hopen dat er over 5 jaar een stuk of 1000 genomineerden zijn.

Tweet